O Życiu

Ból , nadzieja , wiara

Nawet nie wiesz jak mnie boli
Ta odległość między nami,
Że nie mogę już nic zrobić
Aby to wszystko teraz naprawić.
Ty nie zdajesz sobie sprawy
Jak mnie bardzo teraz ranisz ,
Unikając tej rozmowy
Wkońcu zostaniemy SAMIII .

Autor:

Taki sam

On tez mnie w progu uśmiechem wita
A jednak innych słów używa

Dotyk jego równie czuły
Lecz inaczej w uścisku dłonie układa

Tak samo we śnie nade mną czuwa
Ale inną stronę łóżka wybrał

Autor:

Póżna jesień

już dzień coraz krótszy
nostalgia w nas się budzi
i tak często sił brakuje
niema co się łudzić!
przymykasz oczy i myślisz
niestety nie stajemy się młodsi
czas niugięcie pędzi do przodu
nie mamy radości z tego powodu!
Nagle

otwierasz oczy ,patrzysz
trzeżwo na świat-nabity nadzieją
i ochotą -niczym gotów do lotu ptak

Drogi wiodą w różne strony

bo tak życie nas prowadzi
którą wybrać – gdy właściwa
wciąż ukryta jest przed nami –
na samotnej wyspie ciszy my we dwoje
połączeni słów bezdżwiękiem i myślami
szczęściem naszym – że ta wyspa
naszych serc cichim schronieniem
że jesteśmy na niej sami –

a ta przestrzeń choć daleka
wciąż nas zbliża mimo dali –
szczęście – co dzień to twój uśmiech
smutek mój buziakiem słodzi –
ta kropelka mała szczęścia
wciąż w zasięgu naszych myśli
chociaż trudno ją uchwycić
to przepełnia nasze serca –
serdeczności nić swą przędzie
i nieważne gdzie jesteśmy
ta nić łączy – nie oddala
i chociaż serce tak się żali –
że przy tobie mnie nie będzie
ja wciąż jestem i wciąż będę –
myśleć tęsknić choć z oddali

autor: Helena Szymko/
Koszalin – 2018-01-09

Autor:

Epilog życia

Życie jak powieść –
wciąż tworzy nowe rozdziały
odciska w psychice ślady
uwiecznia miłości radosne chwile
by nagle – zaskoczyć dramatem
złamać hardość i zachwiać wiarę
a gdy zakończy się epilog życia
opuści jarzmo cierpienia –
już nic nie będzie w stanie cię zranić
bo twoje szczątki utuli ziemia

autor: Helena Szymko/

Autor:

Archeolog

Archeolog – jest jak kret
toczący podziemne korytarze
kopie szukając śladów przeszłości –
czasem znajduje rozbite skorupy
kawałki pradawnych kości
lub inne przedmioty przez rdzę wyżarte –
układa je w całość zachwyca się nimi
zdarza się że mają ogromną wartość
bywa też – że są nic niewarte

autor: Helena Szymko/
9 luty 2013 r.

Autor: