Śmierć człowieka

Blednie ciało, które zmarło,
W dobie ciszy, widać ciemność.
Pustka w grobie,
puste drewno.
Wewnątrz ciało się rozkłada,
Widać mięśnie i ścięgna.
Krew krzepnie, żyła pęka,
Okrężnica się zapętla.
Jelita pękają,
Kwas żołądkowy wypłynął.
Człowieku, uważaj, nie pośliźnij się,
bo umrzesz.

Autor: