Smutne wiersze

Smutek i przygnębienie wiersze, wierszyki.

GWIAZDA

Gwiazdo świecąca na niebie .
Czy ty jesteś moim przeznaczeniem ?
Czy ty jesteś jako moje utrapienie ?
Ludzie mówią że każdy ma swoją gwiazdę .
Jak mężczyzna przeznaczoną dla
siebie niewiastę .
Czy ty świecisz dla mnie na niebie ?
Czy mam pokochać zamiast niewiasty to ciebie !?
Jaką ty możesz mi dać miłość będąc gwiazdą ?
Przecież nie jesteś niewiastą !
Być może jesteś moim przeznaczeniem .
Ale nie chcę abyś była moim uwielbieniem !
Poszukam koło ciebie drugiej gwiazdy .
Która jest przeznaczona dla mojej niewiasty .
Świecie we dwie światłem mocnym i białym .
Aby nasze drogi się spotkały .
Wtedy spełnisz swoje przeznaczenie .
Gdy spotkam swoje uwielbienie !
Będę miał wtedy przy sobie niewiastę .
Tak jak ty masz obok siebie jej gwiazdę .

Zdzisław Feliks KLAUZA

CZŁOWIEK

Człowiek , niby istota inteligentna i rozumna .
A tak bestialsko wobec drugiego okrutna !
Kim jest ,że tak uzurpuje sobie prawo do bólu zadawania ?
I nie widzi swojego złego postępowania ?!
Patrzy na bliźniego przez pryzmat pieniądza .
Nie rozumie jak niszczy go bogactwa żądza !
Gardzi drugim człowiekiem bo nie ma pieniędzy .
Uważa go za głupca bo żyje w nędzy .
Sądzi iż nędza jest jego przeznaczeniem .
A jego bogactwo przywilejem !
Mniema się za mądrego i zaradnego .
Drugiego za głupiego i leniwego .
Nie chce zrozumieć że go okrada .
Gdyż środki produkcji posiada .
Uważa drugiego za pachołka swego .
Nie rozumie że jest niewolnikiem
bogactwa ukradzionego .
Ma siebie za bardzo humanitarnego .
Dając mu ochłapy co spadną ze stołu jego !
Mówi o miłości i sprawiedliwości .
Czyjś dobrobyt wywołuje u niego uczucie
zawiści i złości .
Jest istotą o bardzo niskiej świadomości .
Co go oddala od człowieczej miłości !
Nie ma prawa mówić o sobie człowiek .
Gdyż musi najpierw tego humanitaryzmem dowieść !

Dopomóż nam Panie

uwierzyć w to czego umysł nie pojmuje –
z problemamy życia się zmierzyć
tak trudno zrozumieć przesłanki życia
gdyż ono nam sme problemy funduje –
ja wiem Boże – że Ty
tak bardzo swój lud miłujesz
i pragniesz chronić go od złego –
ale na tym świecie tyle nieprawości
które przytłaczają człowieka
pragnącego sprawiedliwości
i chociaż on tak bardzo się stara
ich wciąż przybywa –
jakby wszelkie złe moce
uwzięły się na niego

autor: Helena Szymko/

Autor:

Gwiazdo złota

Gwiazdo złota księżyc zbladł –
zatrzymał się
Twojego życia czas
teraz Anioł na harfie
dla Ciebie gra
Ty świat przemierzałeś
głosząc Słowo Boże –
dobrocią miłością
narody zdobywałeś
Twoje serce – przepełnione
miłością bliżniego
tylko żal i smutek
pozostały po Tobie
po Twojej Ojcze Święty –
oddanej Bogu
i ludziom osobie

autor: Helena Szymko/

Autor:

Twoja osobowość

twoja osobowość mnie oczarowała –
myśli moje płyną nurtem za twoimi
jeden dzień smutniejszy bywa od drugiego
twoja nieobecność coraz bardziej męczy
to miłość sprawiła że tęsknię za tobą –
ona pragnie wtulić mnie w twoje ramiona
bym odczuwała – twego serca drżenie
moja ciało spragnione twojego dotyku –
smaku pocałunków czułego przytulenia
kiedy się pojawisz – dokona się spełnienie

autor: Helena Szymko/
Koszalin – sierpień 2018 r.

Autor:

Bezsilność

Obarczeni ciężarem – którym los przytłacza
chowając się przed światem żyjąc w jego cieniu
zaciskami wargi aby nie wyć z bólu –
nie dla nas radosne korzystanie z życia
doświadczanie cudów otaczającej przyrody
los okrutny skazał nas na niemoc –
nasze życie zamknięte na zawsze w cierpieniu
spragnieni wszystkiego co dane jest innym
powszechnie dostępne nam wciąż utrudniane
jesteśmy ofiarami – los srogi z nas zakpił
jak żyć bez wolności kiedy własne ciało
wciąż będzie trwało – w stworzonym bezwładem
bezwzględnym więzieniu

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor: