Smutne wiersze

Smutek i przygnębienie wiersze, wierszyki.

Pustka

Pustka wypełnia – ciało i duszę
zbolałe serce pragnie przytulenia
proszę wróć -wypełnij ją sobą
niech pustka zniknie radość pozostanie
wracaj mój miły – bez ciebie się duszę

poezja miniaturowa/

Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor:

Pustka bez ciebie

pustka bez ciebie jak mgła się rozprzestrzenia –
twój wizerunek w tej mgle się rozpływa
wciąż żyją we mnie te miłe wspomnienia
kiedy tak bardzo – byłam szczęśliwa
z dnia na dzień nagle wszystko się zmieniło
nie czuję myśli słów twoich nie słyszę –
jak odnależć drogę do twojego serca
przecież wiesz że razem tak dobrze nam było –
może chociaż we śnie przytulisz mnie czule
ukoisz ból serca – tęsknotę złagodzisz
swym pojawieniem radość serca rozbudzisz
może właśnie wtedy znów uwierzę w przyjażń
i znowu się otworzę na życzliwość ludzi

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor:

W niewoli umysłu

w krzywym zwierciadle –
zniekształcone obrazy
ukazują kalectwa ślady –
w niewoli umysłu
brak już sił i wiary
że życie popłynie
jasnym światła torem –
odrodzi się na nowo
umysł zniewolony
otworzą się jak w księdze
lepsze życia strony –
staną się motorem
ludzkiego przetrwania
znikną mrok i ślady
trwałego kalectwa
człowiek będzie wolny –
z choroby wyzwolony

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor:

Zraniona

Miłość między nimi – tak pięknie rozkwitła
zdawało się że wieczność uczuć im wróży
jednak zaczęły ginąć jej marzenia
jak płatki róży sypią się po burzy –
burza szalała padały w złości słowa
ona już dość ma jego zazdrości –
dotąd bezpieczna w jego ramionach
teraz umyka jak zraniona łania
i błądzi sama pośród ciemności
nie wie – czy zdoła mu wybaczyć
lub uwolnić się spod jego mocy
pragnie by ciemność ją pochłonęła –
by nie musiała słuchać zarzutów
i patrzeć w pełne zazdrości oczy –
dość ma chorej jego miłości
i wspólnej z nim przyszłości

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor:

Podróż w nieznane

Tak często odchodzą ludzie –
pozostawiając po sobie pustkę
i ślad swojej egzystencji
są pośród nich poeci –
piszą o życiu miłości
dodając wersom woni kwiatów
lub zraszając je łzami –
ludzie o wrażliwym sercu
i bujnej wyobrażni

to nic że bujają w obłokach –
kochają świat fantazji
to właśnie oni –
z szarości dnia codziennego
wydobywają barwy życia –
a gdy ich zabraknie między nami
pozostanie po nich trwały ślad
w ich poezji którą czytamy
śmierć – to droga w nieznane
nie znamy swego przeznaczenia
jedną tylko mamy pewność –
że wszystkich jednako utuli ziemia

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor:

Słowo przepraszam

słowo przepraszam –
coraz mniej już znaczy
tak często czyjaś
niesłuszna uwaga
lub własna niedyspozycja –
w irytację inne osoby wprowadza
słowo przepraszam –
tak rzadko jawi się
nawet w myślach
by niesłuszny osąd
jednym słowem zniweczyć
a byłoby jak lekarstwo –
na zbolałą duszę
które smutek serca
potrafi zaleczyć

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/
Koszalin – 25 lipiec 2016 r.

Autor: