Smutne wiersze

Smutek i przygnębienie wiersze, wierszyki.

DROGA ŻYCIA

Dokąd idę drogą życia ?
Dokąd idę nie wiem sam .
Co przyniesie mi los jeszcze ?
Co mnie czeka kiedyś tam /
Czas gdzieś biegnie wciąż przede mną .
Trudno zdążyć razem z nim .
Czy czas z losem są w przymierzu ?
I na przeciw stają mi ?
Chciałbym uciec przed mym losem .
I prześcignąć mknący czas .
Chciałbym zaszyć się przed tym wszystkim .
W cichy i bezpieczny las !

DZIEWCZYNA

Dziewczyno moja miła .
Dlaczego zmarłaś i mnie zostawiłaś !?
Jestem teraz bardzo samotny .
Twoich pieszczot i uczuć głodny .
Tak Cię kochałem i uwielbiałem .
Teraz sam na świecie zostałem .
Już nie dotknę Twoich rąk i ust
nie dotknę całego ciała .
Tylko mi po Tobie pamięć pozostała .
Stałaś się dla mnie symbolem piękności
i niespełnionej miłości .
Śnisz mi się ciągle w nocy i sam nie wiem
czy to sen czy jawa .
Wciąż przecieram swe zaspane oczy .
A kiedy się obudzę i myślę o Tobie .
To widzę Twą astralną postać jak
siedzi koło mnie .
Patrzysz na mnie swymi pięknymi oczami .
Widzę w nich miłość i smutek .
Już Cie ze mną nie ma .
Cóż Ja teraz pocznę widząc Cię ciągle nocą ?
Zostaniesz mym symbolem miłości .
Ale proszę nie odbieraj mi wolności !

DROGA ŻYCIA

Dokąd idę drogą życia ?
Dokąd idę nie wiem sam .
Co przyniesie mi los jeszcze ?
Co mnie czeka kiedyś tam /
Czas gdzieś biegnie wciąż przede mną .
Trudno zdążyć razem z nim .
Czy czas z losem są w przymierzu ?
I na przeciw stają mi ?
Chciałbym uciec przed mym losem .
I prześcignąć mknący czas .
Chciałbym zaszyć się przed tym wszystkim .
W cichy i bezpieczny las !

Zanikający płomień

Ta cisza – dziwną pustką przenika
brak mi twoich słów
śpiewnych jak muzyka –
myśli rwą się do ciebie
jak ptaki do lotu
serce w tęsknocie zatonęło –
tylko oczy wpatrzone
w twoją fotografię
i myśli w niej zanurzone –
nie powracają już słowa
odurzające jak wino
lecz wciąż jest nadzieja
że zbudzisz tą ciszę
zmieniając tok przyszłości –
powrócą dawne upojne chwile
kiedy znów rozpalisz
zanikający płomień miłości

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/

Autor:

Ona jak ćma

Przyćmił już czas –
miłości żar
nie zbudzisz jej
z wiecznego snu
on nie potrafi
już dla niej żyć
ona jak ćma
wciąż snuje się
by ją pochłonął
ostry światła blask
jak dawnej
miłości czar

autor: Helena Szymko-Krzyczkowska/
luty 2013 r.

Autor:

Przemijanie

czasu zatrzymać się nie da
przecieka jak woda przez palce
nie można go też oszukać
zwyciężyć z nim w żadnej walce
zmienia nas jak metamorfoza
bez naszej zgody i woli
nieważne że się wzbraniamy
że styrane życiem ciało boli
niedościgniony jak Olimpijczyk
zwycięża na wszystkich metach
naznaczając piętnem przemijania
cały nasz wizerunek zmienia

autor: Helena Szymko- Krzyczkowska

Autor: