Smutne wiersze

Smutek i przygnębienie wiersze, wierszyki.

Ucieczka

Uciec , uciec daleko i nie widzieć tego zła przeklętego .
Zło się rozszerza i niszczy wszystko jak wypływająca
lawa z krateru wulkanicznego .
Jaką drogą zmierza zło niszczące co opętało
ludzką psychikę i jest tak przerażające !?

Ogarnia mnie smutek ogromny jak widzę w ludzkich
oczach ból potworny !
Ból który został zadany przez zło które otacza ludzi wokoło !
Jak uciec przednim i uchronić tę odrobinę dobra !?
Jaką drogę ma ludzkość obrać ?

Zacieśnia swoje kręgi wokół ludzkiej psychiki , jak temu
zaradzić aby nie dopuścić do paniki ?!
Dokąd uciec jak jest czarna moc przeklęta
która ludzi wiąże w okowy i pęta ?
Która droga prowadzi do umysłu jasności by
ludzkość zawróciła z drogi ciemności ?!
Zrozumiała że do droga nienawiści i złości !
Jak ich zawrócić i wskazać drogę do dobra i wolności ?!

Dziecko

Dziecko z miłości poczęte i z niecierpliwością oczekiwane .
Teraz po urodzeniu zostało samotne i niechciane !
Rodzice jego do domu dziecka go oddali .
Gdyż kochać go już przestali .
Jest tak bezradne i samotne iż rodzicielskiej
miłości głodne !

Gdy patrzy na inne dzieci wokoło , robi mu się raz smutno raz wesoło .
Szuka w nich siostry i brata gdyż z takich jak oni rodzina się składa.
Patrzy na wychowawcę to na tego to na tamtego i szuka w nich ojca swego !
Szuka w ich oczach miłości odbicia gdyż pragnie jej do dalszego życia !
Oczekuje z ich strony gestu przyjemnego i marzy że któryś go przytuli
do serca swego .

Marzy po nocach o zwracaniu się do któregoś z nich słowem Tata .
I nie wie do którego bo sen mu ciągle figle płata .
Po obudzeniu się nie wie który z nich to będzie Tata.
Wstaje i idzie do łazienki zmyć sen ze spuszczoną głową .
Boi się prosić o pomoc iż obawia się że spotka się z odmową .
Chciałby się spytać dlaczego nie ma mamy i taty ?
Co takiego uczynił że od życia zamiast miłości otrzymuje baty !?

Czy do końca życia zostanie w domu dziecka , czy nigdzie
po za nim już nie zamieszka !?
Chciałby mieć swój dom i rodzinę .
Nawet za to oddałby swojego misia , najukochańszą i jedną okruszynę !
Który z nim jest od urodzenia i ma z nim miłe wspomnienia .

Gdy patrzy na spacerujące rodziny .
Drga w nim struna zazdrości .
On też chciałby poczuć odrobinę rodzinnej miłości !
Z tego powodu ucieka z domu dziecka aby oddać
się prawdziwej radości !

Biały gołąb

Biały gołąb symbol pokoju krąży nad krajami które są
w wojennym znoju .
Z jaką wieścią do nich leci ?
Czy to będzie przesłanie o pokoju czy o dalszej
wojennej zamieci !?
Każdy z przeciwników wygląda go po swojej stronie .
Wierząc że gołąb niesie przesłanie w jego obronie !

Cóż może ten biały gołąbek poradzić na wojny burzliwe !
Czyż on może może zakazać walki ?
Chciałby lecz on wie że to niemożliwe !
Krąży nad krajem jednym i drugim .
Chciałby zniżyć lot lecz boi się swojej zguby .

Chciałby pokazać swoją piękną biel pokoju .
Krzyknąć do ludzi ; Zaprzestańcie tego morderczego boju !
Lecz on wie o tym , że go nikt nie słucha .
Tam gdzie krąży jest wojenna zawieruch !
Krąży , łzy mu lecą z oczu i myśli .
Jak oddać przesłanie i bardzo się lęka że nie
zdąży i wielka tragedia na ziemi się stanie !

Cóż może poradzić na to mały gołąbek nieszczęśliwy .
Ludzkość obarczyła go takim ciężarem ponad jego siły !
Biały gołąb to tylko symbol pokoju .
Nie można od niego oczekiwać zakończenia okropnego boju !
Ludzkość powinna zrozumieć że nie biały gołąb jest
zwiastunem spokoju .
Lecz sprawiedliwość jest fundamentem pokoju !!!

Stracone

Byłeś wszystkim czego mam
Byłeś skarbem o którego dbam
Byłeś marzeniem który spełnić się mial
Ja marze o tobie nadal..
Bardzo kochalam cie i nadal kochac chce
Nie zapomnę o tych dniach w których trzymalam mój cały świat ..

Autor:

Miłość

Wieczorami pisze ..
Aż się serce kołysze …
Jak na lódce się czuje…
I tak sam po nocach snuje..
I w tej ciszy …
Bicie serca się słyszy …
Bicie to jest dla pewnej kobiety …
Której tu nie ma .. niestety…

Autor:

rozterka

głośne dźwięki
słyszę je wyraźnie
są blisko
czuję że ogłuchnę
wojna
ślepa wojna
bardzo blisko
wewnątrz mnie
serce
rozum
gołe nieubrane
niezrozumiane
czuję że oślepnę
zatracona

Autor: