Smutne wiersze

Smutek i przygnębienie wiersze, wierszyki.

Ucieczka od rzeczywistości

gdzie nie ma intryg ludzkiej nienawiści –
wewnętrzny spokój który wycisza umysł
z negatywnych skutków –
nie mogąc się ukryć przed przeciwnościami
doświadczając zła które drzemie wokół
i wciąż przypomina co cię jeszcze czeka
ogromna pustka – brak z życia radości
wiara w człowieka była ci drogowskazem –
wyniosłość i pycha były ci wrogami
garną się pytania co się jeszcze zdarzy
czy życie nie przestanie zadawać już bólu –
a spokój i radość – czy staną się kiedyś
twoimi druhami

autor: Helena Szymko – Krzyczkowska/
8. grudnia 2016 r.

Autor:

Tornado

zadrżało – huk odbił się echem
rozbłysła na niebie ognista łuna
powaliło drzewa pozrywało dachy
z ogromną siłą wsysało – rzucało
tragedii ludzkiej wciąż nie ma końca
zaledwie kilka sekund to trwało
a cały dobytek to już tylko gruzy
cóż teraz począć bez swojego domu
jak się podźwignąć rozwinąć skrzydła
gdy brak środków zdrowie nie służy
nawet poskarzyć się nie ma komu
bezradność łzy i tak wielkie straty –
znów musisz stąpać po kolcach róży

autor: Helena Szymko-Krzyczkowska/

Autor:

Granica

od lat już nas dzieli –
niewidzialna granica
mijamy się obok
mierząc chłodnym spojrzeniem –
chłód który z nas bije
przeszywa ciało dreszczem
nic już we mnie nie ma
może tylko litość jeszcze –
schłodzone uczucia
nie promieniują ciepłem

atmosfera szczęścia dawno zanikła –
tylko twoja złośliwość
wciąż mnie boli jeszcze
a przecież przed laty
były chwile szczęśliwe –
teraz nieporozumień przepełniony kufer
i ciągłe wymówki że to moja wina
niewidzialna granica trwała jak postument
nieodwracalne złe chwile
są jak kwaśne deszcze –
które zniszczyły wszystko
tylko wspomniena o tobie
przeszywają dreszczem

autor: Helena Szymko

Autor:

Wracaj mamusiu

dlaczego wszyscy płaczą –
tyle kwiatów wokoło
gdzie spojrzeć płoną znicze
a zawsze było wesoło
dlaczego nie wracasz mamo
przecież nam obiecałaś
że jutro pomożesz nam w lekcjach
i bawić się z Krzysiem miałaś

wracaj do nas mamusiu
my wszyscy na ciebie czekamy
wracaj i nie zwlekaj
niedługo majówkę mamy
tak smutno nam bez ciebie
ty zawsze nam radość sprawiałaś
swoim pięknym uśmiechem
tak bardzo nas wszystkich kochałaś
wracaj do nas mamusiu

autor: Helena Szymko/

na pamiątkę katastrofy ofiar
polskiego samolotu
Smoleńsk 10.kwietnia 2010 r.

Autor:

Nostalgiczny krajobraz

uśpione plaże –
tkwią w jesiennej zadumie
grzywami fal obmywane
nadmorskie szare piaski
linia horyzontu wtulona
w przestrzeń nieba
i tylko smutek niesiony
z wiatrem w świata strony
nostalgiczny krajobraz
z pustką w parze idzie
teraz tylko senność dni
i pisk mew nad wodą
za radosnym widokiem
turystów na plaży –
różnobarwnych kostiumów
tęczy na parawanach
wrzawy dorosłych i dzieci
budujących zamki z piasku
opalonych ciał na kocach –
od wody i słońca blasku

autor : Helena Szymko
Koszalin – 5 październik 2015 r.

Autor:

Ludzie i ludziska

bywają ludzie i ludziska –
wykształceni inni prości
w oczach łagodność w sercu ciepło
pełni przyjaźni i miłości
tam gdzie się jawią
pozytywną energią tryska –

bywają też gburzy zapatrzeni w siebie
nos wyżej głowy zadzierają
pełni sarkazmu wyniosłości
uprzejmość dla nich to zbyt wiele
ludzie o negatywnej osobowości
może i mili w swoim gronie
lecz wciąż się depczą po własnym ogonie

lepiej unikać takich ludzi
ich osobowość –
wśród otoczenia niechęć budzi
czasami miło się uśmiechają
udają dobrze wychowanych
to jednak jad w uśmiechu mają
tacy sarkazmem karmią duszę –
są zbyt dalecy od szczerości
i przed takimi ostrzec Was muszę

autor: Helena Szymko/

Autor: