Smutne wiersze

Smutek i przygnębienie wiersze, wierszyki.

Dom pełen ludzi

Dom pełen ludzi – ja sama
Płaczę – ale nikt mnie nie widzi
Krzyczę – ale nikt mnie nie słyszy
Odchodzę – ale nikt mnie nie zatrzymuje
Moja dusza umiera – ale nikt jej nie ratuje
Ciemna noc, a wokół nic i nikt
tylko ja, mój ból i moje łzy…

Autor:

smutna rzeczywistość

mimo że dążysz aby było inaczej
powiem ci coś
nie uda ci się
taka jest nasza smutna rzeczywistość
marzyć nie musisz i tak nigdy nic się nie spełnia
kochać nie musisz bo prędzej czy później będziesz cierpieć
pragnąć nie musisz bo.. po co?
nic nie musisz
smutna rzeczywistość
gorzej jest jak chcesz musieć
ale pamiętać
smutna rzeczywistość
ona cię dopadnie i nikomu nie odpuści

Autor:

Gdy życie smutnym jest westchnieniem

Gdy życie smutnym jest westchnieniem
kiedy marzenia jak źródło wyczerpane
gdy uśmiech boleści jest cieniem
słowo „nadzieja” pustym sloganem
cóż wtedy czynić z oczami jak woda?
Jak leczyć serce krwawiące?
Czy wierzyć jeszcze, czy szepnąć szkoda?
Czy martwym być na słońca promienie?!
NIE WIEM!!!

Autor: